من ۳۲سالمه و شاغل بودم تا پارسال
دارم از ایران میرم و از نبود تک تک خاستگارام تو زندگیم راضی ام
امیدوارم توی سرزمین جدید زندگی قشنگی بهم عطا بشه
اما ااما حرف و قضاوت مردم دهنمو سرویس کرده
نگاه های پیروزمندانه و مسخره گر
ک تو اینهمه درس خوندی اخرش هیچی دخترای ما ازدواج کردن و شاد و خوشحالن
امیدوارم خبر مهاجرتم ب زودی سوپرایزشون کنه
و واقعا نمیدونم چرا تعداد دفعات دادن دخترای اونا و تعداد دفعات ندادن های من باید انقدر مههم و چالش برانگیز باشه
ریدم تو مغزهامون با این سرزمین متمدن و فرهنگمون ک مدعی بر غنی بودنش هستیم