شوهرم محل کارش ی شهر دیگس ی هفته خونه نیست یه هفته خونس...همیشه تو خونه ی خودم انگارمسافرم...ازینکه مجبورم برم خونه ی بابام یا پدرشوهرم چن شب اونجا بمونم
ازینکه نمیتونم تو خونه ی خودم باشم...تنهایی میترسم...
حوصله ندارم کسیو ببینم.کسی بیاد پیشم .برم جایی یا کسی باهام حرف بزنه...
خیلی بهن ریختم خیییلی
شوهرمنم یه ماه خونس یه ماه نیس ،اصلا ادم سرگردن میشه
ب ترس تون غلبه کنید
یک بار برای همیشه
سخته واقعا ..یه مدت تجربه شو داشتم
وای منم یک سال ونیم همینجوری زندگی کردم.تازه شیش ماهم نامزد بودیم فقط پنجشنبه وجمعه میومد
میفهمم خیلییییی سخته.من هفته هایی که شوخرم نبود همش بی حوصله بودم همش گریه میکردم
به ترستون غلبه كنين
من دو ماه با بچه يك و نيم ساله تنها موندم شبا تو خونه
