من خانواده سمت پدریم خیلی پاین و باحالن و مذهبی نیستن اصلا و باهم خیلییی صمیمی هستیم و راحتیم ولی سمت مادریم مذهبین و زیاد راحت نیستن باهم مثلا من یا خواهرم حرفی بزنیم داییم به مامانم میگه که تو از بچه بزرگ کردن فقط بلدی بدنیا بیاری و تربیت هیچ
یا دایی کوچیکم با اینکه متولد ۷۵ هست و مجرده تا الان ۲۳ بار رفته کربلا و خیلی مذهبی هست و همشون مثلا میگن این دنیا هیچی و اصل کاری اون دنیاست و... کلا خیلی زیاد اهل امام و پیغمبر و.. هستن
منم همه مقدسات رو قبول دارم ولی اینا خیلی شدید و ..
با اینکه مامان بابام دختر عمو پسر عمو هستن اما خانواده هاشون خیلی فرق دارن
سمت پدریم از وقتی مثلا من کلاس نهم دهم بودم همش میگفتن که باید درس بخونی مدرک زبان بگیری بری خارج و دانشگاه های برتر تهران قبول بشی و...
اما سمت مادریم میگن درس بخون زبان بخون و... خودشونم دانشگاه رفتن و تحصیل کردن ولی میگن شهر غریب خوب نیست و خوابگاه محیطش فلان و بهمانه و... کشور دیگه رفتن برا دخترا اذیت کنندس و ... از این حرفا
با اینکه مثلا خالمم ارشدشو خوزستان خوند و رفت یه استان دیگه تو خوابگاه ولی میگه خیلی اذیت میشی و..
زن داییم هم آدم خوبیه ولی خب اونم خیلی مذهبیه
مامانم چون ۲۳ سالی میشه شده عروس خانواده پدریم دیگه تقریبا شبیه خانواده پدریم شده ولی خانواده خودش با اینکه خیلی هم دوسشون دارم واقعا رو مخمن
همش دنبال نصیحت کردن منن به پوشش به حرفام به همچی
مامانمم همش میگه هر چی میگن بگو باشه و زیاد دهن به دهنشون نزار و نمیخواد متقاعدشون کنی چون نمیدن اعصاب خودتو خورد میکنی
مامانم پیش خانوادش خودشو درگیر حرفاشون نمیکنه و تو بحث های مذهبی و.. شرکت نمیکنه و خودشو سرگرم کاری میکنه
ولی خب با اون حال که خانواده مادریم درمورد دانشگاه و خارج و.. میگن من خودم دانشگاه رفتم تهران و ایشالا سال بعد هم بورسیه میشم و میرم
و خانواده پدریم خیلی حمایت میکنن اما خانواده مادری خوشحالن من دارم موفق میشم اما میگن اذیت میشی بری خارج و چون غریبی و دختری هستی تنها و...
