من آن عقربه ی قفل شده بر ساعتی متروکم ، نه مرده ام که آرام بگیرم و نه زنده ام که رها شوم ، تنها در تقارن تاریک این ابهام به هیچ بدل میشوم، در پی آمدنی که هیچ نشانه ای از قدمهایش نیست و رفتنی که جای خالی اش پر نمیشود ؛امید همچون زهری در رگهای فراموشی میخزد؛ این چنین در یک 'هست' نیمه جان معلق مانده ام، جایی که نه جرئت ایستادن زمان را دارم و نه توان گذشتن از آن..!
میگن یه روز از رباطی که همه اطلاعات روزو داشته میپرسن چه خبر؟ کلی اطلاعات روز رو میده
بعد بهش میگن خب دیگه چه خبر هنگ میکنه میسوزه...
با تاپیکت یاد این جوک قدیمی افتادم
ترسناکترین گم کردن، گم کردن خودته... من خودمو گم کردم دعا کنید بتونم پیداش کنم(یه دوره ی طولانی خودمو گم کرده بودم باید از اونایی که دعا کردن برام متشکر باشم الان خیلی بهترم😊 خدایا شکرت...)