با دوستم در حال گردش بودیم ، تقریبا ۱۴ یا ۱۵ ساله بودیم ، یک مغازه خیاطی بود که از درون آن صدای موسیقی زنده ای بیرون میومد ، من تا اون روز صدای سنتور نشنیده بودم رفتیم داخل ، پیرمردی عینک زده با پیراهنی آبی رنگ در حال نواختن سنتور بود.
مضراب ها در دست پیرمرد با سرعت بالایی حرکت میکردند
و صدایی که بیرون می آمد چنان دلنشین بود که آدم ناخودآگاه به فکر میرفت
بعد از این اتفاق بارها به آنجا رفتم و خواهش کردم برای من سنتور بزنه
پیرمرد گفت من چند سنتور دارم میفروشم اگه علاقه داری یکیو بخر
من پولی نداشتم ولی شب ها در آرزوی داشتن سنتور میخابیدم تا اینکه مجبور شدم به پدرم دروغ بگم . میدونستم هیچوقت راضی نمیشه برای خریدن سنتور پول بده. پولی به بهانه ی خریدن کتاب و لوازم درسی گرفتم و همون پول رو مستقیم دادم برای خرید سنتور.
من سنتور رو از روی یک کتاب خودآموز سعی کردم یاد بگیرم چون پولی برای کلاس رفتن نداشتم. بعد از یک ماه تلاش و شکستن چند مضراب تونستم اولین موسیقی رو در حد مبتدی بزنم. چون من سنتور رو قایمکی و پنهانی خریده بودم فقط زمان هایی که پدرم سرکار بود تمرین میکردم
اما امان از همسایه ی فضول ... وقتی یک روز داشتم اولین موسیقی که تمرین کرده بودم رو میزدم پسر همسایه توی کوچه نشسته بود و گوش میداد وقتی پدرم رو دیده بود پرسیده بود شما سه تار میزنید؟ پدرم به روم نیاورد ولی یه روزی که داشتم تمرین میکردم پدرم زودتر آمده بود خونه و من خبر نداشتم
وقتی من از اتاقم بیرون اومدم دیدم نشسته میگه چه صدای قشنگی بود 😂
من بعدها در تهران به کلاس موسیقی ویالون به مدت ۲ سال رفتم و بعد گیتار و در اخر هم سه تار چهارسال ردیف نوازی و ....
مدت هاست دیگه ساز نمیزنم و تقریبا انگشت هام یادشون رفته کم کم ...
یک نفر از همینجا قبلا صدای سه تار منو شنیده و خب اون میگفت خیلی عالیه
