پارسال تقریبا همین موقعه ها بود که استرس جواب های کنکور داشتیم همش تو فکر این بودم واقعا میشه ؟ اگه مثل پارسال شرمنده بشی چی ؟ این همه تلاش کردی چی ؟ این همه هزینه چی میشه ؟ ولی یه لحظه به پشت سرم نگاه کردم روز اول که مدرسه رفتم استرس امتحان املا جهشی خوندنم استرس امتحان ریاضی راهنمایی و خیلی چیزای دیگه ولی فهمیدم با این سن کم محکم تر از این حرفام حتی اگه این بار هم طوفان بیاد من میتونم دوباره بلد بشم خلاصه نتایج اومد دیدم همون شد که خواستم بالاخره اون همه تلاش جواب داد بالاخره قراره رویایی رو زندگی کنم و حالا از اون روز یکسال میگذره که آنقدر زود بود که انگار یک روز گذشت
شاید الان واسه جشن گرفتن این روز خیلی زود باشه خیلی راه نرفته دارم از جشن روپوش سفید خیلی فاصله دارم روز فارغ التحصیلی که بماند
اما .....
از خودم ممنونم بابت همه تلاش هام که الان بابتش خیلییی خوشحالم
و الان جایی ایستادم که حسرت و آرزوی خیلیا هست و امیدوارم هرکس که لیاقتش داره قلب پاکی داره بهش برسه هرکس علاقه داره برسه چون با ورود به دانشکده پزشکی تو دیگه یه آدم معمولی یا یه پزشک نیستی تو ابروی علوم پزشکی یک کشوری جواب یه آدم امید یه آدم بعد از خدا تویی
من به علاقم رسیدم و از خدا میخوام تویی که داری این متن میخونی به هرچی دوس داری برسی و لذت رسیدن حس کنی
روز تمام پزشکان سرزمینم اساتید بزرگ پزشکی مبارک !
