حمله پنیک 🥲

درکت میکنم عزیزم سه چهار ماه درگیرش بودم دلیل اصلیش دوری از خانواده بود تنها راه نجات من اینشد که جنگ شد و من چهل روز رفتم شهرستان پیششون موندم و تو اون شلوغیا کلا از وجودم رفت

البته فلوکسیتین همخوردم اونموقع

فقط هیییییی تکرار کن این که چیزی نیس یه چیز الکیه منو که نمیکشه هیچ کاریم نمیکنه فقط میادو میره

اولا چون ازش میترسیدم فکرشم استرسم میداد و میومد سراغم

ولی کم کم با نفس عمیق کشیدن وسرگرم کردن خودم خوب شد

ببین انکارش نباید کنی فقط باید محکم بگی خب بیاد سراغم مگه قراره چی بشع؟؟ رو به رو شو باهاش

بگو خب بیاد الان سراغم قراره بکشه منو ؟؟ نه

قراره اتفاقی برام بیفته ؟ نه

اصلا بیا

من قوی ترم

اول باید مطمئن شی که پنیکه

اگر مطمينی که خیالت راحت هیییییییچی نمیشه منم مثل تو بودم سه بار ساعت چهار صبح رفتم اورژانس چون خیلیییی حالم بد میشد

حالا چی بدترم میکرد؟ ترس ، چون مثل تو فک میکردم یهو بمیرم

ولی وقتی بپذیری که قرار نیس هیچیت بشه شدتش کم میشه

چیزی که شدیده شدیدش میکنه ترسه

بگو میادو میره دمو باز دم عمیق ( البته اروم و با ارامش )

اب سررررد بزن به صورتت

سریع خودتو سرگرم کن

و باورت میشه تنها راهش روبه رو شدنه

هی تکرار کن هیچی نمیشه

میادو میره

قرار نیست با من کاری کنه

و نفس عمیق و بازدم عمیق بااا ارااااااامش و خیلی اروم

نه میره من دیگه از عید پنیک نشدم خداروشکر

ولی گیجی و منگی نه

فقط رنگم میپرید

تنگی نفس

دستا بی حس

تپش قلب