امروز میخداستم پسرم بردارم که با مامانم برم بیرون یکم لباس بخرم بعد مامانم جای برادرم کار داشت گفت بیا بریم اول کارمو انجام بدم بعد بریم وقتی رفتیم پسر برادرم که خیلی فضولم هست و همسن پسر منه اونجا بود و نذاشت پسرم با ما بیاد و تا اخر داداشم گفت پسر منم با خودتون ببرید برین خونه ما یعنی داداشم با هم بازی کنن مامانمم گفت باشه چون میترسه بچش ناراحت بشه دیگه خیابون نرفتیم و رفتیم به سمت خونه که نزدیک خونه بچها دنبال هم میکردن که پسرمن خورد زمین و گریه کرد ودر همین حین پسر اون یکی داداشم زنگ زد مادر جون کی میای من که دیدم ۳ تا با هم اذیت میکنن و من باید حرص بخورم به مامانمگفتم من میرم خونم اونم با این که دید بچم گریه میکنه میگه خونه مادر جون بریم گفت اره شما برید و حتی بچه منو به خاطر دویدن دعوا کرد خلاصه تا خونه بچم گریه کرد تا خوابش برد خیلی از فرق مابینی که بین من و برادرام هست رنج میکشم این یه نمونه خیلی کوچیکی بود دیگه خسته شدم
اینم بگم من از مادرم خواستم باهام بیاد حالا قضاوت تو این مورد با شما
همیشه فرق میذارن گلم خیلی سخته،من هم توخانواده خودمون دیدم هم شوهرم ولی چه میشه کردهمیشه بایدازخداکمک خواست
دعا کن هیچوقت محتاجشون نشی
منم از این تبعیضا دیدم و چند روز ناراحتم ولی فقط غصه میخورم و آخرش به این نکته میرسم که فقط خداست که وقتی باهاش دوست بشی هیچوقت تنهات نمیزاره و همه محبتاش بی منت هست...
هروقت از بندهاش محبت خواستم پشتمو خالی کردن و فقط غصه هاش برام موند☹
از نیکههای شوهرم خسته شدم از همه بدم میاد
خانواده شوهر من دختراشونو بیشتر دوست دارن ولی واقعا پسراش جونشونو میدن برای مامان باباش.واقعا نمیفهمم چرا همه چیز برعکسه
من همه کار براشون پیکنم اونام خیلی کمک حال من بودن ولی خیلی جاها باید پشتم میبودن که نبودن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز