چرا یکی فلجه،یکی سالم
چرا یکی زن و بچش پیششن یکی نه
چرا یکی پدرومادر داره یکی نه
چرا یکی شغل و کار خوب داره،یکی با همون رشته نه
چرا یکی خانواده پولدار داره یکی فقیر
چرا یکی بالاشهره یکی پائین شهر،یکی شماله یکی تو کویر
چرا یکی سالمه یکی تو همون سن تو شرایط بدتر بیمار؟؟؟؟
چرا و چراهای دیگه....
مگه خدا عادل نیست،پس چرا انقدر فرقه بین بنده هاش؟؟
چرایکی ۱۰۰۰صدقه میده میره بهشت واونیکی۱میلیاردهم بده نمیره
فهمیدی به منم بگو
این سوالا و امثال این سوالا صب تا شب توی ذهنم مرور میشن :)
خداونداعمال آدم رونسبت به شرایط ودارایی ومشکلات حساب میکنه
هرعمل صوابش برای هرکسی متفاوت هستش
چون ما انقدر مغزمون کوچیکه و دیدگاه محدودی داریم عدالت رو فقط توی ظاهر قضیه میبینیم
من خودم دوقلو هستم
خواهرم صورتش شبیه مدلهای خارجیه
ولی من چهره ی معمولی تری نسبت به خواهرم دارم
همیشه مقایسه از چهرمون بوده از هر طرف اما راستشو بخوای من همیشه اونی بودم که فامیل و دوست و آشنا باهام ارتباط میگرفتن و باهام صحبت میکردن و انگار که من انرژی بهتری داشتم و جذب من میشدن
بعضیا هم هستن که فقر و مشکلات زندگی رو خودشون برای خودشون آوردن با غیبت،بددهنی،حق الناس و ظلم و ..
اتفاقا من عمیقا اعتقاد و اعتماد دارم به خدا و عدالتش..
مادرعالم ذر خودمون انتخاب میکنیم شرایط چه طوری باشه بندگی خدارومیکنیم
وخداوندمیفرماینداگررفاه روانتخاب کنیدکوچکترین گناه شماممکنه بخشیده نشده ولی زندگیتون هرچی سختتر
گناهان راحتتربخشیده میشه واجرصوابتون میلیارهابرابرهستش
اگه همه چی یکدست بود و همه چی گل و بلبل
یک نفر باور می کرد خدا وجود داره؟
کما اینکه همین جوری هم خدا باور بودن برای مردم سخته اگه بود همه اینایی گفتی وجود نداشت و عدالت وجود داشت همه حرص دارن تا بیشتر داشته باشن
چون به خدا باور ندارن
عدالت این نیست که همه یکسان باشند
یک کتاب هست به نام خدا وجود ندارد، دارد
نویسنده که خودش یک دانشمند نامی بود تو ان کتاب همینطور شک میکنه میگه پس خداوند وجود نداره بعدها خودش به خودش جواب میده که این دنیا دنیای امتحان و ازمایش هست ما اینجا امتحان میشیم و دنیا دیگه پاداش میگیریم
اول اینکه: چون که این جا دنیاست.
خدا یک سری سرمایه موقت به انسان داده و تا با اون سرمایه موقت، اصل وجودشون (که همون جنبه ی الهی وجودشون هست) رو اولا حفظ کنند و دوما اون رو رشد بدن و هر چه بیشتر به کمال نزدیکش کنند.
دوم اینکه: بازم چون اینجا دنیاست.
اینجا مثل یه باشگاهه برای انسان.
هر کسی به یه جور تمرین و به جور امتحان نیاز داره برای رشد جنبه انسانی خودش.
مثلاً فکر کن یه آدم رفته باشگاه ورزشی، عضلات بازوش ضعیفه، خب معلومه که مربی باید تمرین عضله بازو بهش بده تا قوی بشه.
اون یکی، عضلات پاش ضعیفه، یکی عضله کمرش ضعیفه، هر کدوم تمرین ویژه خودشون رو لازم دارن و اتفاقا چون تمرین روی همون عضله ی ضعیف هست، انجام دادنش براشون سخته.
ولی اگه به حرف مربی گوش کنن و درست انجامش بدن، قوی میشن و دیگه علاوه بر اینکه براشون سخت نیست، میشه نقطه ی قوتشون و میتونن برن سراغ ضعف های بعدی.
راست میگی اینو،بعضی وقتا یه چیزایی در جواب سوالام بهم الهام میشه،ولی متاسفانه بهشون عمل نمی کنم و اتفاقی که نباید بیفته،میفته و بعدش پشیمون میشم.
مثل اینه که مربی میگه رو عضلات پا کار کن من خودم ترجیح میدم رو عضلات دستم کار کنم.
مثل الان که همیشه قلبم میگفت با مادرت خوش بگذرون و بهش کمک کن،ولی من دنبال کار بودم،الان که بستری شده بیمارستان،فهمیدم که چه اشتباهی کردم.
ولی واقعا خیلی زود دیرمیشه بعضی وقتا
