یک سال پیش، وقتی با تو آشنا شدم، نمیدانستم قرار است حضورت چنین آرام و عمیق، در تار و پود زندگیام نفوذ کند. فکر میکردم آشنایی با تو فقط عبور یک آدم از فصلهای زندگیام باشد؛ نمیدانستم قرار است نگاهت، حرفهایت و حتی سکوتهایت، بخشی از جهانبینی مرا از نو بنا کنند.
تو آمدی و بعضی پنجرههای بستهی ذهنم را گشودی. بعد از تو، آدمها را جور دیگری دیدم، دوستی را جور دیگری فهمیدم و معیارهایم برای شناختنِ آدمها تغییر کرد. بیآنکه بدانی، شدی مقیاسی برای سنجیدنِ عمق، صداقت و ارزشِ بعضی آدمها؛ معیاری که بعد از تو، هر کسی بهسادگی از کنارش عبور نمیکند.
امروز شاید دیگر مرا دوست خودت ندانی، شاید این رابطه برای تو به پایان رسیده باشد و نام من دیگر جایی در دایرهی آدمهای نزدیکت نداشته باشد. من این فاصله را انکار نمیکنم و نمیخواهم خاطرهی دوستیمان را به چیزی تبدیل کنم که دیگر نیست. فقط میخواهم بدانی که برای من، بعضی پیوندها با قطع شدنِ ارتباط، کاملاً از بین نمیروند؛ شکلشان عوض میشود، ساکت میشوند و از جهان بیرون به گوشهای عمیقتر از وجود آدم کوچ میکنند.
تو هنوز یکی از دوستان منی؛ نه لزوماً دوستی که امروز کنارم ایستاده، بلکه دوستی که روزی در زندگیام حضور داشت و اثرش آنقدر عمیق بود که نمیتوانم آن را از خودم جدا کنم. تو بخشی از تاریخِ درونی منی؛ بخشی از معماریِ روح من، مثل ستونی که شاید دیگر دیده نشود، اما هنوز وزنِ بخشی از خاطرات و تغییراتم را بر دوش میکشد.
من از تأثیری که بر زندگیام گذاشتی، پشیمان نیستم. حتی اگر پایانِ این مسیر به سکوت و فاصله رسیده باشد، ارزشِ روزهایی که بودی برای من کم نشده است. بعضی آدمها قرار نیست تا همیشه بمانند؛ گاهی فقط میآیند تا چیزی را در ما بیدار کنند، مسیر نگاهمان را تغییر دهند و بعد، بیصدا از مرزهای زندگیمان عبور کنند. اما رفتنشان، حقیقتِ حضوری را که داشتهاند، پاک نمیکند.
سالگرد آشناییمان مبارک؛ حتی اگر امروز این جمله را از من نشنوی، حتی اگر دیگر سهمی از زندگیات نداشته باشم. من همچنان برایت بهترینها را میخواهم؛ آرامشی عمیق، روزهایی روشن و آدمهایی که قدر حضورت را بدانند. امیدوارم زندگی با تو مهربان باشد و هر جا که هستی، جهان کمی سبکتر، روشنتر و قابلتحملتر از همیشه بر شانههایت بنشیند.
من تو را نه با اصرار به ماندن، بلکه با احترام به خاطرهی بودنت، دوست خودم میدانم؛ و بعضی دوستیها، حتی وقتی از شکلِ رابطه خارج میشوند، تا همیشه در آدم ادامه پیدا میکنند.
