دوساله به یکی از اعضای فامیل یه حس خاصی دارم بی شک میتونم بگم تو این دو سال لحظه ای نبوده بهش فکر نکنم تو غمام سختیام ناراحتیام خوشیام همیشه.علاقه و هدفمم فقط تو رابطه رفتن نیست چون چندین نفر بهم پیشنهاد دادن منم خواستم فراموشش کنم یا خودمو قانع کنم که مناسب هم نیستیم اما نتونستم از همه پسرا متنفرم از همه مردا متنفرم اما این یدونه ۱۸۰ درجه فرق داره میدونم چندان اخلاق جذابی نداره بسیار بسیار بسیار ازم بزرگتره کار نداره از مامانش پول میگیره منو قبول نمیکنه با اینکه هنوز نمیدونه،و هزار چیز دیگه اما هنوزم سرسخت تو فکرمه و نمیتونم بیرونش کنم یا کمتر بهش فکر کنم به مادرش هم گفتم به مادربزرگمم گفتم و نظرشون این بود تو از اون سر تری حالا راست یا دروغشو نمیدونم.میدونم از عشق خالی پارتنر در نمیاد میدونم اقتضای سنمه میدونم ممکنه چندسال دیگه از سرم بپره و الان هیجانی باشم.ولی آخه حسی که دو سال بدون هیچ امیدی سرد نشده،چطور هیجانیه؟این روزام شدیدا دلتنگشم حالم اصلا خوب نیست نمیدونم چیکار کنم.اسم این حسو چی بزارم اصلا؟میدونم شاید خیلی بچه باشم برای این حرفا ولی قبول کنید این احساس ازم اجازه نگرفته و من چندان علاقه ای به عشق و عاشقی ندارم.اینم خیلی داره اذیتم میکنه نمیدونم چیکار کنم.پیشنهادی دارید؟
چند سالته
اگه سنت پایین که دو روز دیگه از سرت میپره
کلانم سعی کن خودتو مشغول کنی و بیخیالش شی
اینو بدون که اون تورو نمیخواد
تو خودتم بکشی به چشمش نمیای
بخاطر هورموناته
یادت باشه تو زندگی مرد باید عاشق تر باشه تا دوام زندگی بیشتر بشه🤍
ایشالله یکی بیاد عاشقت باشه و هوش از عقل ببره
چند سالته مگه
اون چنده
متاسفانه وضعم خیلی خرابه😂حس میکنم اینکه خودم عاشق یکی باشم و باهاش زندگی کنم برام شیرین تره تا اینکه یکی عاشقم باشه و من عاشقش نباشم.کاش عاشق یکی بشم که عاشقم باشه یا از اون بهتر:کلا عاشق نشم هیچوقت و به پیشرفت فردیم برسم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
16 ثانیه پیش
17 ثانیه پیش
19 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز