قسم به فقر

قسم به فقر که حلّال رنگ ایمان است

قسم به «نان» که میان حروف «انسان» است

قسم به سگ که نمیترسد از وفاداری

قسم به مرد که تا بوق سگ پیِ نان است!

قسم به «درد» که از هر طرف که میبینیش

یکیست، خیره از آن سان که حال «نادان» است

قسم به مردم نادان که با کمال قصور

خیال میکند از پیروان لقمان است!

قسم به خون که روان است سوی نیشابور

قسم به «چشم» که سوغات فتح کرمان است

قسم به گندم ری گرچه مدتیست مدید

خراج خاصهٔ دولتسرای طهران است!

بقای سلطنت هیچکس نمیبینم

مگر خدا که به ذات از قدیم سلطان است