من به عنوان يه دهه شصتى مجرد ميخوام بگم از بچگی اينقدر درگیر كار بودم كه زندگی کردنو یادم رفت، تا اومدم رسيدم به اهدافم ديدم ن بابا خيلى خسته و داغون شدم و تنهايى رو ترجيح ميدم ، درسته خيلى خسته شدم ولى به اون چیزایی که خواستم رسيدم به لطف خدا و همیشه ميگم خدايا شكرت كه شيرينى روزهاى تلخ بهم
رسيد
