باز هم شب شد

بازهـَم شب شد ؛ بازهـَم همه خوابیدند .

من ماندم ُ دنیایی از خـیالاتـَم ،

خیـالاتی که

مثـل ِ خوره به جانم افتاده بودَند .

افکـارَم تاریـک است ، درست مثل ِ سیاهی ِ شب و من میـترسم از آنکه ِاین سیاهـی

مرا در خـود غـرق کند