خیلی تو وضع بدیم
عصابم خورده
از همه چی از زندگیم از خانوادم از بی کسیم از بی پولیم از اینکه خدا یه دری رو به روم با نکرد از اینکه منو نمیبینه نمیشنوه همه امتحانا برای منه؟ همه حکمت داشتنا برای منه
حسرت یه چیزایی رو میخورم که میبینم برای بقیه عادی ترینه
اینم ازخودم که یه هفته مونده به کنکور دارم شل میکنم حتی خودمم عرضه ندارم
همش اون ادمی که بهم بدی کرده میاد جلو چشمم حس انتقام دارم خشمم فروکش نشده هنوز دوست دارم تک تک ادمای بد زندگیم تقاص پس بدن ولی روز به روز خوشبخت تر و خوشحال تر
انگار خدا میخواد ثابت کنه منم پشت اوناییم که بهت ظلم کردن
خب خدایا قربونت برم با این وضع نمی افریدی بودن و نبودنم اجباری که نبود چی داشت این زندگی برای من به چی دلمو خوش کنم تو یه خوشی بهم نشون بده