حرفم با دخترای حسود و تشنه توجهیه که برای دیده یا تحویل گرفته شدن، همجنس خودشونو میکوبن.
با حسادت به جایی نمیرسی، کسی بهت مدال نمیده. وقتی نمیتونی همسطح یکی باشی، قرار نیست اونو پایین بکشی؛ تا خودت بری بالا.
نهتنها بالا نمیری، بلکه یه روزی میرسه که میبینی از درون خالی شدی؛ چون تمام انرژیای که میتونستی برای ساختن خودت بذاری، صرف تخریب یکی دیگه کردی.
آدمی که واقعاً ارزش خودش رو بدونه، برای دیده شدن نور بقیه رو خاموش نمیکنه؛ خودش اونقدر میدرخشه که نیازی به مقایسه نداره.
یادت باشه، افتادن بقیه باعث بالا رفتن تو نمیشه. کسی که پایههاشو روی خراب کردن دیگران بسازه، دیر یا زود همون چیزی رو از دست میده که برای بهدست آوردنش جنگیده بود.
احترام گذاشتن به زنهای دیگه چیزی از تو کم نمیکنه. اتفاقاً آدمی که اعتمادبهنفس واقعی داره، برای جلب توجه کسی، همجنس خودش رو قربانی نمیکنه.
کسی که امروز برای خنده و تأیید دیگران، شخصیت یه زن دیگه رو میشکنه، فردا خودش هم ممکنه قربانی همون نگاه و قضاوتی بشه که ساخته.
ارزش خودتو با بیارزش کردن بقیه ثابت نکن؛ آدمهای بزرگ برای دیده شدن، سایه روی کسی نمیندازن.
متاسفانه آمار خانما تو این موارد بیشتر از آقایون شده.
