خب دیگه....
از آدمای واقعی پناه می برم به سکوت و گوشی و حتی آدمای خیالی
هیچوقت موقع یار کشی و گروه بندی اونی نبودم که حرف میزنه
همیشه موقع عکسای دسته جمعی کنار تصویر بودم
تا چند سال دوستی تو مدرسه نداشتم و همیشه هم پشتمو خالی می کردن💔💔
کم کم به این نتیجه رسیدم آدما ارزش وقت گزاشتن ندارن