وقتی جهان به شانههایت سنگینی میکند، من را داری.
من را که بیهیچ قهر و فاصلهای، پناه شانههایت میشوم.
در شلوغی روزهای بیرحم، صدایم را به یاد بیاور؛ آرام، شبیه نسیمی که غبار خستگی را از دلت میگیرد.
من اینجا هستم، بیقیدِ زمان و مکان،
با تمام دلم که فقط بلد است برای « تو » بتپد.
اگر زمین زیر پایت بلرزد، اگر آسمان بر سرت آوار شود،
دستت را به من بده...
باور کن، با هم هیچ باری سنگین نیست
امضا خدا
