من هرکاری بخوام بکنم تک عطسه میاد، چون اعتقاد دارم همش مجبور میشم اون کارو نکنم، پیش اومده که توجه نکردم و کار خودمو کردم ولی اخرش به این نتیجه رسیدم که عطسه درست بوده، به نظرتون دلیل اینکه کارام به نتیجه نمیرسه چیه
منم اعتقاد دارم
برام اتفاق افتاده
البته برا من خوب میشه همیشه
باز برا من بیشتر عطسه شکر میاد مثلا تو فکر یه نعمتیم یا کسی راجع بهش حرف میزنه که من عطسه میکنم بعد متوجه میشم باید برای فلان چیز حمد خدا بگم وشکر کنم
منم خیلی اعتقاد دارم
وقتی صبر میاد یا باید بیخیال اون کار بشم یا به نتیجه دلخواه نمی رسه
البته واسه کارای مهم نه اینکه مثلا قصد بیرون رفتن داشته باشم بخاطر عطسه نرم
کلا ذاتا وقتی عطسه میکنی باید بگی الحمدلله چون همون لحظه قلب ایست میکنه و به همین دلیل شما بعد عطسه باید شکر خدا بجا بیاری..
ولی مثلا بعنوان مثال من دارم مثلا مشکلات بقیه یا بیماری بقیه رو میبینم یا کسی حرفی چیزی میزنه در مورد چیزی ک باید شاکر بود یهو انگار عطسه بهانه میشه ک بیام بابتش الحمدلله و شکر خدا رو بکنم. منظورم اینه.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز