خاطرات بد

متاسفانه فراموش نمیشن فقط سعی کن زیاد بهشون فک نکنی

با مخ زنی ، مختان را با هفت تیر بزنید

دور از جون آبجی ، هنر اینه با غل و زنجیر گذشته ی بد به زندگی ادامه بدی

اولین قدم پذیرشه بپذیر که این اتفاق بد برات افتاده و تو الان در دوران تحمل بعد از اون هستی

قدم دوم تفکر منطقیه .به ماجرا با عقلت نگاه کن نه با احساس ولی به احساس فرصت بروز بده یعنی به خودت بگو مثلا برای این که بتونم احساسمو درباره این ماجرا کنترل کنم به خودم ۴۰ روز زمان میدم ۴۰ عدد خوبیه واسه شروع .

قدم سوم این که توی اون زمانی که به خودت دادی سعی کن هم با احساست خودتوبروز بدی و اروم بشی مثلا گریه کنی یا غصه هاتو بنویسی یا هر چیزی که حالتو خوب کنه هم در کنارش عقلت حاکم باشه که زیادی در احساسات دست و پا نزنی

قدم بعد اخرای مهلتت که رسید سعی کن عقل رو غالب کنی در رفتارت و تمرین کنی که در شرایط جدید بعد اون خاطره و چیزهایی که احتمالا از دست رفته چه طور باید زندگی کنی

از بعد اون مهلتی که به خودت دادی زندگی کردن رو تمرین کن به مرور دوباره یاد میگیری و می بینی از غم اومدی بیرون ممکنه گاهی دوباره توی اون خاطره فرو بری ولی خودتو زود و راجت تر میکشی بیرون

این تکنیکی که میگی رو نشنیدم ولی به نظرم اسیب روحی رو نمیشه و نباید سریع پاک کرد باید اروم اروم به تنت بشینه و هضم بشه به نظرم پاک کردن ناگهانیش باعث میشه ناگهانی هم از یه جای دیگه سر دربیاره . مثل یه مسکن قوی که مدتی درد رو ساکت میکنه ولی وقتی دوباره دردت میگیره حس میکنی حتی از قبل هم بدتر شده

جالبه من برای خیلی از ناراحتیام تکنیکی که خودم گفتم رو امتحان کردم بعد یه مدت واقعا حس میکنم یه مقداریش تو ذهنم نیست دیگه جزئیات