تعصب

خیلی جمله ی جالبیه دوستان :

هر وقت فکر کردی خیلی حالیته، به این فکر کن که پنج سال پیش هم احتمالاً همین فکر رو میکردی

ذهن انسان یک خطای جالب داره ، هر بار که چیزی یاد میگیره ، تصور میکنه به نقطه ای رسیده که تصویر کاملی از دنیا داره. اما چند سال بعد، وقتی به گذشته نگاه میکنه ، از ساده لوحی همون باورها تعجب میکنه

آدمهای بالغتر معمولاً کمتر با جمله «من مطمئنم» زندگی میکنن و بیشتر می گن : ممکنه منم اشتباه کنم. برتراند راسل میگه مشکل دنیا این است که احمق های متعصب کاملا به خود یقین دارند، در حالیکه افراد دانا پر از شک و تردیدند

شاید به همین دلیله که هرچه انسان بیشتر یاد میگیره کمتر اصرار میکنه دیگرانو شبیه خودش کنه. چون میدونه باورهای امروزش هم ممکنه چند سال بعد، برای خودش جای سؤال داشته باشن

یکی از دلایلی که آدمها به باورهاشون میچسبن این نیست که حتماً درست ان ، بلکه دلیلش اینه که اگر بپذیرند اشتباه کردن ، باید قبول کنند سالها اشتباه فکر کردن و پذیرفتن این موضوع خیلی دردناکه. به همین دلیل هر مدرکی که باورشون رو به چالش بکشه براشون تهدید به حساب میاد ، نه فرصت

متنو با یه جمله دیگه منتسب به برتراند راسل به پایان میرسونم : هرگز حاضر نیستم به خاطر عقایدم بمیرم ، چرا که ممکن است عقایدم اشتباه باشند