وقتی یه نفر رو به عنوان شریک زندگی انتخاب میکنی، چه متوجه باشی چه نه، تو فقط اون آدم رو انتخاب نمی کنی؛
تو داری یه سبک زندگی رو انتخاب میکنی.
داری ساعت خوابش رو انتخاب میکنی...
داری عادتهای سبک پول خرج کردنش رو انتخاب میکنی.
داری میزان استرس، چالشهای خانوادگی، تمیزی و مرتب بودن، سبک کار کردن و حتی روشهایی که با مشکلات و فشارهای زندگی کنار میاد رو انتخاب میکنی؛
همه ی اینها، دیر یا زود، میشن بخشی از زندگی روزمره ی تو.
اگه روال عادی زندگی این آدم اینه که تا دو نصف شب توی گوشی بچرخه و خودش رو غرق اخبار و محتوای پوچ و منفی کنه، از هر اختلافی فرار کنه، الکی پول خرج کنه و اهمیتی به سلامتی و ورزش نده، یه لحظه فکر کن؛
تو فقط با اون آدم وارد رابطه نشدی؛ تو با یه اکوسیستم وارد رابطه شدی.
