تو زندگی مجردیم خونمون جهنم بود
الان شوهر کردم باز مجبورم خونه بابام بمونم چون شهرم کارش شهری دیگس
نه پولی نه چیزی حاملم هستم
خیلی افسرده شدم منو شوهرم همو دوس نداریم اونم اهل خیانت و اینا هست احتمالا چون تو شهری دیگه که دووم نمیاره چندماه چندماه میمونه
چرا بعضیا از روز اول تو خوشی ان بعضیا تو جهنم
این زندگی منم دیگه راه حلی نداره مگه از اول تو ی خانواده دیگه دنیا بیام
خب محل کار شوهرت خونه اجاره کنید برو اونجا
حس میکنم اونا که تو بدبختین ذهنیت فقیر پیدا میکنن واسه همین همش واسشون بدبختی میاد انگار
چرا تا از زندگیت گله و ناراحتی میزاری مردا میان درخواست دوستی میدن اخه چرا باید بیام با شما حرف بزنم
الهی چند سالته؟فارغ شدی برو سرکار بچه رو بده مهد
خودتو پیر نکن سراین چیزا.برا خودت وقت بذار و سرگرم کن خودتو حالا که اطرافیانت اینجورین خودت دیگه درحق خودت ظلم نکن.فردا برو ارایشگاه .ناخن بکار موهات یه دستی بکش.کتاب بگیر بخون برا خودت و نی نی خوبه.حواست پرت کن.ما عادت کردیم یه غم داریم اونقد فکر میکنیم و تو ذهنمون شاخ و برگ میدیم که میکنیمش صدتا غم اونقد این کار میکنیم که اصلا دیگه مشکل اصلی رویادمون میره
فداتشم عزیزدلم.تو باید روپا باشی و سرحال .براینکه یه مادر خوب باشی و یه بچه هی سالم و خوب بزرگ کنی که اون همچنی چیزایی تجربه نکنه باید سرحال و شاد وقوی باشی.با حس و حال خوبت با انرژیت با شادیت یه بچه خوب بزرگ میشه نه اینکه نخوری اون بخوره نپوشی اون بپوشه.بچه با حال و هوای خونه رشد میکنه.پس سعی کن شاد و قوی باشه اونا که ازشون ناراحتی و خودتو پیر میکنی الان خروپفشون میرسه ب اسمون هفتم اونوقت تو بشینی اینقد غصه بخوری؟عقلانی نیست وقتی کسی به تو ظلم میکنه جای درست کردنش خودتم ب خودت ظلم کنی.
برو ارایشگاه به خودت برس.ب شوهرت بگو برات پول بزنه.برو لباس خوشگل بگیر برا بعد زایمانت.کتاب بگیر.یه کاری که ذهنت پرت کنه بکن مث بافتنی یا کار دستی مث نقاشی و....
