زندگی با اچ پی وی

سلام دوستان. میخوام اینجا تجربه خودم از زندگی با ویروس اچ پی وی رو بگم به امید اینکه براتون مفید واقع بشه.
من 4 سال پیش به این بیماری مبتلا شدم به تایپ 16. روزهای اول انگار به من شوک وارد شده بود و فک میکردم دارم میمیرم... اما کم کم یاد گرفتم چطورمیتونم با این بیماری زندگی کنم و این بیماری سرنوشت من رو تغییر داد.
در وهله اول مهمترین چیز برای پیشگیری قبل و یا بعداز ابتلا(برای جلوگیری از ابتلا به نوع های دیگه) واکسیناسون هست. و اینکه همینطور که میدونید درمان این بیمار دست سیستم عصبی ماست. پس باید بهش کمک کنیم. یک تصمیم جدید برای تغییر سبگ زندگی. من رژیم غذاییم رو تغییر دادم و هرچیزی که ایمنی بدنم رو ضعیف میکرد حذف (مثل شکر و هرچیزی حاوی شکرو غذاهای سرخ کردنی و...) و هرچیزی که به ایمنی بدنم کمک میکرد اضافه کردم (مثل میوه و سبزی تازه) در کنارش مکمل های ویتامین سی و زینک مصرف کردم و همچنین 3 ماه هم قرص های هگزایم رو خوردم. توی این مدت با گروهی اشنا شدم و وارد دوره های خودشناسی شدم و مدیتیشن و شکرگزاری بخش اصلی زندگی من شد تا به زندگیم آرامش رو برگردونم. هرهفته ورزش و کوهنوردی هم میکردم. 8 ماه بعد دوباره آزمایش دادم و منفی شدم :) و حتی شجاعت پیدا کردم توی زندگی و به هدفم که همیشه مهاجرت بود رسیدم و یکساله مهاجرت کردم و اینجا هم مجدد تست دادم فک میکردم نکنه منفی کاذب بوده باشه و خداروشکر تو آزمایشگاه اروپا هم نتیجه منفی گرفتم.
هدفم از اشتراک گذاشتن تجربم این هست این بیماری پایان زندگی نیست و شاید حتی شروع زندگی جدید باشه. باید یاد بگیریم چطور باهاش زندگی کنیم و بعد چطور دفعش کنیم. اما سبک زندگی سالم رو همیشه داشته باشیم. :) امیدوارم نور به زندگی همه ما بتابه و هرچالش رو بتونیم پشت سر بذاریم.