بدونین بد نیست🫡🫡

چطور کارل یونگ خودش را برای فکر کردن عمیق آماده میکرد؟ 🧠

کارل یونگ، روانشناس معروف و خالق روانشناسی تحلیلی، یک جای عجیب برای فکر کردن ساخته بود.

در سال ۱۹۲۲، نزدیک دریاچه زوریخ در سوئیس، زمینی خرید و شروع کرد به ساختن خانهای که بعدها به «برج بولینگن» معروف شد.

اما این خانه شبیه خانههای معمولی نبود...

برق نداشت.
تلفن نداشت.
آب جاری نداشت.

یونگ خودش هیزم خرد میکرد، آب میآورد، غذا میپخت و شبها با چراغ نفتی روشنایی ایجاد میکرد.

شاید عجیب به نظر برسد، اما هدفش فرار از دنیا نبود؛ هدفش این بود که خودش را از سروصدای دائمی زندگی شهری جدا کند تا بتواند با ذهن خودش عمیقتر ارتباط بگیرد.

در بولینگن، هر روز صبح ساعت ۷ بیدار میشد.

صبحانهاش را با آرامش آماده میکرد و بعد حدود دو ساعت را فقط به نوشتن اختصاص میداد؛ بدون حواسپرتی.

بقیهی روز را با نقاشی، مراقبه، پیادهروی در طبیعت و فکر کردن میگذراند.

یونگ دربارهی این زندگی ساده نوشته بود:

«در بولینگن من در میان زندگی واقعی خودم هستم؛ آنجا بیش از هر جای دیگری خودِ واقعیام هستم.»

اما شاید جالبترین بخش حرفش این بود:

«این کارهای ساده، انسان را ساده میکنند؛ و چقدر سخت است که ساده باشی.»

یونگ فهمیده بود که ذهن عمیق فقط با فشار آوردن بیشتر به وجود نمیآید.

گاهی باید محیطی بسازی که ذهنت بتواند آرام شود.

شاید همهی ما نیاز به یک برج بولینگن در کنار یک دریاچه نداشته باشیم...

اما میتوانیم آیینهایی بسازیم که ذهنمان را از حالت شلوغی بیرون بیاورد:

یک ساعت بدون موبایل.
یک پیادهروی کوتاه.
یک جای ثابت برای فکر کردن.
یا حتی یک شروع آرام برای کارهای مهم.

آدمهای خلاق فقط بیشتر فکر نمیکنند؛ آنها شرایطی میسازند که فکرهای بهتر بتوانند ظاهر شوند.

منبع :
Mason Currey — Daily Rituals: How Artists Work (2013)