سلام
میخوام داستان زندگیم بگم
یه بچهٔ مثبت و خوب که سرش همش تو کتاب بود،
میخواست پزشک بشه، همیشه شاگرد اول همه نمره ها بالا، عاشق علم و ریاضی مسئله و زیست. ولی تو یه سیستم پر استرس پر اشتباه له شد و نابود شد. افسردگی و اضطراب و قرص اعصاب و... حتی نتونست مدرک دیپلمش رو بگیره. چون دوست داشت بدونه و با لذت یاد بگیره. ولی همه دنبال مدرک بودن دنبال کارمند شدن دنبال حقوق. اون دنبال آناتومی و تشریح و.. حالا 23 سالشه بعد اون همه بدبختی نمیدونه چی کار کنه؟ برا ازدواجم میترسه چون هرکی باهاش حرف زده، از علمش و کتابی صحبت کردنش وشخصیتش تعریف کرده. ولی مدرک نداره یعنی راضی نشده بره همینجوری یچی بگیره بیاد. من اشتباه کردم نه؟ کسی واقعاً یادگرفتن براش مهم بود؟ الآن چی کار کنم؟ یجوری جا موندم، عقب موندم. نفهمیدم چی شد. 😭😭
