دین مبین اسلام، شریعتی استوار بر بنیانهای مستحکم وحیانی، عقلانیت و سنت نبوی است؛ آیینی که همواره پیروان خود را به تفکر، تعقل و پرهیز از هرگونه خرافه و بدعت فراخوانده است. اما در گذر زمان و به مدد ابزارهای نوین ارتباطی، گاه شاهد آنیم که باورهایی بیریشه و فاقد سندیت دینی، با رنگ و لعاب مذهبی در جامعه رواج مییابند و حتی به اعمالی خوشیمن و حاجتروا تعبیر میشوند.
این روزها اگر در فضای مجازی و صفحات برخی طلافروشیها گشتی زده باشید، حتماً با این ادعا مواجه شدهاید که خرید و فروش طلا در روز ۱۳ صفر یا چهارشنبه آخر این ماه، خوشیمن است و گشایش در امور و برآورده شدن حاجات را به دنبال دارد. این باور، نه تنها امتداد خرافات قدیمیتر پایان ماه صفر (همچون بشارت، کوبیدن هفت درب مسجد و روشن کردن شمع) است، بلکه با سوءاستفاده از بستر فضای مجازی، شکلی نوین و فریبندهتر به خود گرفته است.
اما آیا این ادعاها ریشهای در آموزههای اصیل دینی دارند؟ آیا ائمه اطهار (علیهمالسلام) و عالمان دین، چنین روزهایی را برای اعمال خاصی چون خرید طلا توصیه کردهاند؟ پاسخ قاطعانه عالمان دینی و بررسی اسناد روایی، این باورها را خرافهای بیش نمیداند و آنها را بدعتی آشکار در دین معرفی میکند که نه تنها سندی معتبر ندارند، بلکه به نوعی سوءاستفاده از نام دین برای مقاصد مادی و سست کردن بنیانهای اعتقادی مردم به شمار میروند. در ادامه به واکاوی این پدیده از منظر دینی و تبیین چرایی خرافی بودن آن خواهیم پرداخت.