دوستت دارم، بی آنکه سهمی از تو بخواهم. بی آنکه دلم را به فردایی با تو خوش کنم... هرچند هنوز هم امیدوارم...
انگار درد نداشتنت را، با دوست داشتنت تسکین می دهم. شاید روزی برایت سوال شود:« چگونه کسی می تواند اینگونه کسی را دوست داشته باشد؟! »
این سوال توست!! تو هنوز هم از عمق ریشه عشقت در من بی خبری...
من برای دوست داشتنت، دیگر مرزی نمی شناسم ...
