کرم مو چی بخرم 🙄

فرزندم،ازملالتهای این روزهای مادری ام برایت میگویم از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که  اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر نق میزنی تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها  فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را میبینم که سوپت را نمیخوری و کلافه میشوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز میکنم و شب با خانه ای منفجر شده و اعصابی خراب به خواب میروم. روزها میگذرد که یک فرصت برای خلوت و استراحت  پیدا نمیکنم و باز هم به کارهای مانده ام نمیرسم.امشب یک دل سیر گریه کردم. امشب با همین فکر ها تو را در آعوش کشیدم و خدا را شکرکردم و به روزها وسالهای پیش رو فکر کردم و غصه مبهمی قلبم را فشرد...تو روزی آنقدر بزرگ خواهی شد که دیگر در آغوش من جا نمیشوی و آنقدر پاهایت قوت خواهد گرفت که قدم قدم از من دور میشوی و من مینشینم و نگاه میکنم و آه... روزگاری باید با خودم خلوت کنم و ساعتها را بشمارم تا  تو از راه بیایی و من یک فنجان چای تازه دم برایت بیاورم و به حرفهایت با جان گوش بسپرم تا چای از دهن بیفتد. روزی میرسد که از این اتاق به آن اتاق بروم و خانه ای را که تو در آن نیستی تمیز کنم. و خانه ای که برق میزند و روزها تمیز میماند، بزرگ شدن تو را بیرحمانه به چشمم بیآورد. روزی    خواهد رسید که تو بزرگ میشوی، شاید آن روز دیگر جیغ نزنی، بلند نخندی، همه چیز را به هم نریزی... شاید آن روز من دلم لک بزند برای امروز. روزی خواهد رسید که من حسرت امشبهایی را بخورم که چای نخورده و با سردرد و گردن درد و با فکر خانه به هم ریخته و سوپ و بازی و... به خواب میروم...شاید روزی آغوشم درد بگیرد، این روزهادارد از من یک مادر به شدت بغلی میسازد

کاربر قدیمیه از ۹۸ اینجام😇

فرزندم،ازملالتهای این روزهای مادری ام برایت میگویم از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که  اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر نق میزنی تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها  فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را میبینم که سوپت را نمیخوری و کلافه میشوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز میکنم و شب با خانه ای منفجر شده و اعصابی خراب به خواب میروم. روزها میگذرد که یک فرصت برای خلوت و استراحت  پیدا نمیکنم و باز هم به کارهای مانده ام نمیرسم.امشب یک دل سیر گریه کردم. امشب با همین فکر ها تو را در آعوش کشیدم و خدا را شکرکردم و به روزها وسالهای پیش رو فکر کردم و غصه مبهمی قلبم را فشرد...تو روزی آنقدر بزرگ خواهی شد که دیگر در آغوش من جا نمیشوی و آنقدر پاهایت قوت خواهد گرفت که قدم قدم از من دور میشوی و من مینشینم و نگاه میکنم و آه... روزگاری باید با خودم خلوت کنم و ساعتها را بشمارم تا  تو از راه بیایی و من یک فنجان چای تازه دم برایت بیاورم و به حرفهایت با جان گوش بسپرم تا چای از دهن بیفتد. روزی میرسد که از این اتاق به آن اتاق بروم و خانه ای را که تو در آن نیستی تمیز کنم. و خانه ای که برق میزند و روزها تمیز میماند، بزرگ شدن تو را بیرحمانه به چشمم بیآورد. روزی    خواهد رسید که تو بزرگ میشوی، شاید آن روز دیگر جیغ نزنی، بلند نخندی، همه چیز را به هم نریزی... شاید آن روز من دلم لک بزند برای امروز. روزی خواهد رسید که من حسرت امشبهایی را بخورم که چای نخورده و با سردرد و گردن درد و با فکر خانه به هم ریخته و سوپ و بازی و... به خواب میروم...شاید روزی آغوشم درد بگیرد، این روزهادارد از من یک مادر به شدت بغلی میسازد

کاربر قدیمیه از ۹۸ اینجام😇

کاربر قدیمیه از ۹۸ اینجام😇

نه تو مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی،به حباب نگران لب یک رود قسم،و به آن لحظه شادی که گذشت غصه نیز می گذرد،آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند.تو زندگی لحظات خوب و بد داریم،که فک میکنیم سخت ترین لحظاتن،باور کنید هیچ کدوم نمیمونن و میگذرن،قدر داشته ها،پدر و مادر،برادر و خواهر،دوست و فامیل رو بدونیم،با ادمایی ک باهامون خوبن بی نهایت خوب باشیم،همیناست که میمونه مگه چقدر عمر میکنیم؟عمری که یه ثانیه بعدش معلوم نیست،اگر کسی بدخلقه و باهاتون نمیجوشه،باهاش بد رفتار نکنید فقط فاصله بگیرید و بگذرید چون ما از شرایط و مسیر زندگی اونا خبر نداریم شاید تو باتلاق خودش غرق شده،چیزایی هست که در موردش نمیدونیم،جبران کنید کسی قراردادی نداره بهتون خوبی کنه،توی لحظات قهر و عصبانیته ک ارزشمون باید نشون داده بشه وگرنه توی خوشی و خرمی که همه خوبن و قابل احترام،هیچ وقت توی این لحظات کسی رو خراب نکنین،بدشو نگید،هر چیزی رو ب زبون نیارید،خط قرمزا،حساسیت ها و راز های طرفو روی دایره نیارید همونجور که برای خودتون دوس ندارین،خودشون پشیمون میشین،پول در بیارید،پس انداز کنید،توی زندگی خیلی بکارتون میاد پس انداز و رزق حلال ادمو بالا میبره،اما براش انسانیتتو زیر پا نزار وباعث ضایع شدن حق کسی به اندازه یک ریال نشو،بابت پول غصه نخور، اما تمام تلاشتو برای بدست اوردن و نگهداریش بکن،حد اعتدال در پرداختن بهش هم فراموش نشه،یوقت چنان غرقش بشین ک زندگی و عزیزتر از پول ها رو یادت بره،راه حفظش خرید اول مسکن،طلا،دلار و خودرو هست ،راه افزایشش کار کردن،سرمایه گذاری و درست خرج کردنه،به خودت برس و خوش پوش باش، ادم تمیز و مرتب با دندان های تمیز و بوی خوب و با کفش های بدون لک و لباس های خوش رنگ همراه لبخندو همه دوست دارن و شیک بودن گرون بودن نیست ، شیک یعنی چیزی رو بپوشی که خودتو توش میبینی و بهت بیاد و به دلت باشه،کتاب بخونید رمان ، تاریخ و بیهوده وقتتو هدر نده با یجا نشستن و زیاد خوابیدنو تفریح زیاد کردن موافق نیستم چرا ک ارزش ها و موقعیت های ایندتون رو به خطر میندازه ، سعی کنید اطلاعاتتون رو از محیط پیرامون،مسایل روز،تلفن های هوشمند،بازار، اجناس،اونچیزی ک توی زندگی خودت و اطرافیانت بهشون میپردازن بالا ببر اگر تا اینجا خوندی خوشحال میشم برای ارامش اول دل خودت و بعد دل من یه صلوات بفرستی،ممنون🌹