پیام دوست پسرم

سلام نگرانت بودم حالت خوبه

منو ببخش به خاطر اون شب من کنترلمو از دست دادم اصلا نفهمیدم چیکار کردم ازت معذرت میخوام تا ابد خودمو نمیبخشم حتی تو ببخشی من نمیبخشم دستم بشکنه که رو تو بلندش کردم در حقت ظلم کردم من شرمنده ام من لیاقت تو رو نداشتم همین که ازم شکایت نکردی ابروی منو خانوادمو نبردی نشون میده تو چقدر دل بزرگی داری تا ابد مدیونتم تنها کاری که میتونم در حقت کنم اینه که برم از زندگیت بیرون و بزارم راحت باشی اگه نفرینم کنی حق داری من تاوان کارهایی که با تو کردمو دیر یا زود پس میدم

داغ از دست دادنت تا ابد رو دلم میمونه بعد اون شب همش صدات تو گوشمه از خودم بدم میاد که با عشق پاک تو اینکارو کردم کاش اینقد تند نمیرفتم

از عذاب وجدان شبا خوابم نمیبره

ای کاش میتونستم زمانو برگردونم عقب و برات جبران میکردم خیلی پشیمونم

منو ببخش

حلالم کن

این پیامیه که چند روز پیش فرستاد

داستانش تاپیک های قبل هست عزیزم ببخشید توضیح نمیدم چون اینکه واسه یکی تعریف کنم حالمو بد میکنه

دیگه جوابشوندادم هیچی

هم جسمس هم روحی داغونم با مرده خیچ فرقی ندارم فقط نفس میکشم

واگذارش کنم حقمو میگیره فک نکنم اون داره زندگیشو هیچیشم نمیشه

فقط خبر مرگش ارومم میکنه

اون که گورشو گم کرد ولی من که از هم پاشیدم چی جدا از اون همه اسیب جسمی روانی هم داغون شدم

این روزا به زور فقط برای غذا خوردن بیدار میشم دلم نمیخواد اصلا بیدار شم ورزش و کتاب و اینا پیشکش

یه حال مضخرفیم که نمیدونم چمه همه چی رو اعصابمه حوصله ی هیچکیو ندارم نمیدونم چرا اینجوری شدم

میدونم طلب بخشش نیست از ترس شکایته از این ناراحتم که هنوز نفس میکشه کاشکی من یه بلایی سرش میاوردم دلم میخواد انقد بزنمش خون بالا بیاره

دیکه چه تصمیمی بگیرم همه چی تموم شده اون رفته منم اینجا که دارم نابود میشم

کاش داشتم اگه شهر کوچیک نبود شکایت میکردم

دلم میخواد عبور کنم ولی فقط زمانی که خوابم بهش فکر نمیکنم تمام زمانی که بیدارما دارم به اون شب فکر میکنم که اصلا چی شد چرا اینجوری کرد من چرا واکنش نشون ندادم ذهنم پر از چرا هست جوابی هم ندارم براشوناینقد به اینا فک میکنم که خودم خسته میشم خوابم میبره

کاشکی میتونستم انتقام بگیرم ازش اوایل تو فکرش نبودم الان هستم نمیتونم ازش بگذرم بلایی که سر من اوردو حیوون با حیوون نمیکنه