من ی پسرم ، ۱۹ سالمه و دانشجو ام و کلی هدف دارم براش ولی یک چند سالیه توی دلم یک خلا ایجاد شده ، بزرگترین آرزوم این بوده یا خواهر کوچولو میداشتم خیلی از شبا تصورش کردم که چطور حواسم بهش میبود بهش محبت میکردم ، و تکیه کاهش بودم و با گریه خوابم میبرد ، وقتی دختری کوچیکتر از خودم چه عکس باشه چه بیرون میبینم تصور میکنم که اگه خواهر میداشتم و این شکلی بود و بغض میکنم ، چیکار کنم به نظرتون خیلی اذیتم میکنه این حس
اگه مامان بابات شرایط بچه دار شدن رو دارن بهشون بگو که برات خواهر یا بردار بیارن
وای یعنی پسر منم این حسا رو تجربه می کنه😭😭
پسر من تک فرزنده .
به هر حال به بچه دوم فکر نمیکنم .
اولا سنم بالاس .دوما بچه فقط به خواهر برادر احتیاج نداره
به محبت و شادی و لذت و تفریح و پیشرفت علمی و....هم نیاز داره . که همه اینا مادری میخواد که مادر شاد باشه اعصاب و روح روان سالم داشته باشه . که من ندارم
برو بگیر بخواب بیکاری 😐۲۲سالمه و هیچ موقع خلع نبود خواهر و برادر حس نکردم با اینکه تو هر شرایطی بگی هم موندم بهترین تصمیم خانوادم بود تک فرزندی و البته بعد از ۱۰؛۱۱سالگی من دیگه نزاشتم با سلیطه بازی و تنفر از خواهر و برادر 😂
نظر شما محترمه ، منم خیلیا رو دیدم که با تک فرزندی مشکل نداشتن و اتفاقا راضی هم بودن ولی علاوه بر اینکه شرایط زندگی و اتفاقات برای افراد متفاوته ، روحیات افراد هم فرق داره ، منم آدم احساسی هستم به شدت و جایی نبوده برای ابراز احساساتم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز