خب ببین اول اینکه سن ۱۷ سالگی سنیه که ادم تازه داره وارد بزرگسالی میشه و این محدودیتا خیلیییی ازار دهنده ست ولی خب متاسفانه اکثر خانواده ها علم برخورد با یه نوجوون رو ندارن
تو این سن شما نیاز داری به اندازه یه ادم بالغ دیده بشی احترام دریافت کنی و مهم تر از همه درک بشی و راحت باشی
اگر دوست داری حلش کنی و اروم تر بشی
فقط کافیه تو درکش کنی و دوستش داشته باشی البته که میدونم دوستش داری و یکم دلت فقط پر بوده
باهاش رفیق شو
چندباری بهش گوش کن و گارد نگیر بزار فکر کنه باهاشی
قول میدم یکم ازاد تر بزارتت و رابطه تون بهتر شه