حضرت مسلم (ع) از تنهایی و غریبی میره در خونه کوفیان میزنه .شاید راهش بدن خونشون
زنم بر حلقه در را که شاید
کسی آید به رویم در گشاید
الا ای صاحب خانه . خدا را
بده منزل منه بی آشنا را
کسی در باز نمیکنه براش. حضرت مسلم (ع) :
دلم از بی کسی یارب سرآمد
صدای صاحب خانه نیامد
الا ای صاحب خانه. تو یادآور خدا
بده منزل منه بی آشنا را