تقصیر خودمه با هیچکس صمیمی نمیشم یا اگه اونا میخوان نزدیک تر بشن من نمیشم نمیدونم چرا همه رو از خودم دور نگه میدارم نمیذارم از یه حدی بیشتر نزدیک بشن نمیذارم صمیمی بشن دست خودم نیس
هیچکس رو ندارم باهاش بیرون برم کافه برم یا برم خرید هیچ جا نمیرم بعضی وقتا خیلی احساس تنهایی می کنم با بعضی همکلاسیا در حد سوال پرسیدنم و سلام کردن و بحث درسی