یه پسر اوتیستیک طیف شدید دارم.واقعا غیر قابل کنترل و نگهداری شده.زندگیمون جهنمه.همه کار کردم.خیلی تلاش کردم تو این سالها زندگیم رو در یه حد نرمالی نگه دارم.ولی روز به روز همه چی بدتر میشه.جدیدا فکر میکنم شاید اگر من و پسرم نباشیم دخترم زندگی آروم تر و راحت تری داشته باشه ولی میگم شاید از نبودنم بیشتر آسیب ببینه.مشاوره میرم ۵ ساله.داروی اعصاب میخورم. همه کار کردم.ولی روز به روز شعله های این جهنم بالانر میره
اسایشگاهی نیست که بتونی حداقل یکی دو روز در هفته بذاری اونجا نگهش دارن
یا به دکترش بگی ارامبخش قوی بهش بده
بذاریدش مراکزی که برای درمان این طیف بچه هان
مثل مدرسه است از تایم صبح تا ظهر
هم این تایم شما استراحت میکنید هم ممکنه اونجا پیشرفتی در رفتارش حاصل شه
اگه میتونی و تحمل داری پسرت و بذار پانسیون های که این بچه ها را نگه میدارن--بخشید البته--انشاءالله خدا کمک ت کنه آمین
همسرت کمک ت میکنه؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
33 ثانیه پیش
34 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز