نمیدونم زندگی برا همه اینجوره یا فقط من
هی ب خودم میگم هرکسی تو زندگی مشکلاتی دارع هرکسی یه مدلی..💔
امید ندارم ب ایندم ۲۰ سالمه. هیچ وقت زندگی وبچگی نکردم بابام وبرادرم مریضن کار نمیرن کمک هزینه بهزیستی واینا
مامانم نمیتونه بره سرکار درماه خیلی کم درامد داریم
همیشه اینجور بوده
ببینید وقتی ادم لبریز میشه دیگه کوچیک ترین چیز اشک ادمو درمیاره😭
گفتم هیچ وقت برا من کاری نکردین چرا نباید مثل دخترا دیگه زندگیی کنم
من تا دوسال پییش لباسام تو ی چمدون شکسته میزاشتم برام کمد نمیخریدن..
برام لباس نمی خریدن بیشترلباسامامانمو پوشیدم الانم همینجوره😐
بعد منت سرم میزارن نمیخای برو عروس شو اگه کسی بیاد تورو بگیره..
بهشون میگم من چکارتون دارم تو خونه نمونم؟؟
تو خانواده هم پدری هم مادری فقط شرایط ما اینجوره
حسرت میحورم ک احساسات دخترونمو ازم گرفتن
ده روز ده روز تو خونه بیزون نمیرم کاری کردن نه دوستی داشته باشم نه بخام برم بیرون
خیلی امشب قلبم گرفته نمیدونم چرا اینجور شدم یهو مثل بچه ها۱۴ ساله
