بدترین حس دنیا اینه که ببینی همون آدمی که یه روز با خندههاش حال همه رو خوب میکرد، به همه امید میداد و سعی میکرد غم کسی رو کمتر کنه، امروز خودش از درون خسته و شکستهست. همون کسی که همیشه پناه بقیه بود، حالا خودش دنبال یه نفره که حالش رو بپرسه انگار هیچکس متوجه نمیشه قویترین آدمها هم یه روز کم میارن و گاهی بیشتر از همه به یه آغوش، یه دلگرمی یا حتی یه حالت خوبه؟ احتیاج دارن