🖊خيال مىكنيم دنيا خوابگاه و عشرتكده است. بهخاطر همين مدام ضربه مىخوريم و خُرد مىشويم. اگر بدانيم دنيا راه است و منتظر ضربههايى كه حركتمان مىدهد باشيم، فشارها خُردمان نمىكند. در اين هنگام به جاى اينكه بخواهيم غم و رنج زندگى را كم كنيم، خودمان را زياد مىكنيم...
🖊وقتى تو مىبينى كه يك عده محكم گام برمىدارند، خودت خجالت مىكشى كه كِسِل باشى. يكى از دوستان مىگفت: كوه رفته بوديم و حال نداشتم بالا بروم، ولى وقتى ديدم حتى خواهران از كوه بالا مىروند، به غيرتم برخورد كه من عقب بيفتم.
🖊با اين توجه، نيروهاى از دسترفته شكل مىگيرد. روحهايى كه حركت كردند، روحهايى كه بار هستى و بار نسلها و قرنها را به دوش كشيدند و آخ نگفتند و حسرت يك آه را بر دل دشمن گذاشتند، چنین روحهایی انسان را حركت مىدهند!
📖کتاب حرکت
