2777
2789
عنوان

پریودی

119 بازدید | 9 پست

دخترا من بعد خوردن قرص اورژانسی ۷ روز بعدش پری شدم و ماه بعدش با سه روز تاخیر پریود شدم بارداری با این شرح منتفیه؟😢

البته پریودیم دیروز تموم شد و امروز بیبی چک مدیکور استفاده کردم و تا ۵ دقیقه جواب تست منفی بود اما نمیدونم چرا نمیتونم خیالم و راحت کنم😿

اووووه پریود شدی تموم شده رفتههه دیگه

اخه تو اینیستا بعضی پستا رو میبینم راجب همین موضوع که برخی از خانم ها بااینکه پریود میشدن اما باردار بودن ذهنمو درگیر میکنه😮💨

بچه ها باورتون نمیشه!  برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.

اخه تو اینیستا بعضی پستا رو میبینم راجب همین موضوع که برخی از خانم ها بااینکه پریود میشدن اما باردار ...

خب برو ازمایش بتا بده

جناب اقای محترم لطفا درخواست نده فاقد شعور عزیز

خب مگه قراره کسی لقهمه رفتی بیرون برو بده

حتما شهر کوچیکین

همشون بچهای ایران بودن.از دی ماه تا ناو دنا و میناب.لال بشه زبونی ک انسانیتش فقط برای یکسری از این بچها گل کنه.💙🤷وطن عشق من هم وطن جان من💚🤍❤️🇮🇷🇮🇷🇮🇷هر مردی درخواست بده ننش..🤗🤗💘🎀🎀🎀رسولاخراجیها:لاتم لاتای قدیم🤠لااقل خاک وناموس وطن حالیش بود🙂من هرگندی باشم وطن فروش نیستم🥲💗دهنتم چفت میکنم وطنفروش احمق🤗🦥🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷آریایی💘خلیج تا ابد فارس💖💙💘شهاب عزیزم:🥺🤍اسلام حاصل پنجاه سال گذشته نیست🌚اسلام از بیش از ۱۴۰۰ سال پیش در این مملکت بوده و هست💚.اثر آن از سالهای بسیار دور در فرهنگ و ادب و شعر ما بوده.حافظی ک شمارو طاقچه خونتون گذاشتین در چندین روایت قرآن خدارو از بر خونده.😍💖💙چشاش مث مورفینه برامA@💘🎀🎀💗

نیستی بیخیال

فرزندم،ازملالتهای این روزهای مادری ام برایت میگویم از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که  اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر نق میزنی تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها  فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را میبینم که سوپت را نمیخوری و کلافه میشوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز میکنم و شب با خانه ای منفجر شده و اعصابی خراب به خواب میروم. روزها میگذرد که یک فرصت برای خلوت و استراحت  پیدا نمیکنم و باز هم به کارهای مانده ام نمیرسم.امشب یک دل سیر گریه کردم. امشب با همین فکر ها تو را در آعوش کشیدم و خدا را شکرکردم و به روزها وسالهای پیش رو فکر کردم و غصه مبهمی قلبم را فشرد...تو روزی آنقدر بزرگ خواهی شد که دیگر در آغوش من جا نمیشوی و آنقدر پاهایت قوت خواهد گرفت که قدم قدم از من دور میشوی و من مینشینم و نگاه میکنم و آه... روزگاری باید با خودم خلوت کنم و ساعتها را بشمارم تا  تو از راه بیایی و من یک فنجان چای تازه دم برایت بیاورم و به حرفهایت با جان گوش بسپرم تا چای از دهن بیفتد. روزی میرسد که از این اتاق به آن اتاق بروم و خانه ای را که تو در آن نیستی تمیز کنم. و خانه ای که برق میزند و روزها تمیز میماند، بزرگ شدن تو را بیرحمانه به چشمم بیآورد. روزی    خواهد رسید که تو بزرگ میشوی، شاید آن روز دیگر جیغ نزنی، بلند نخندی، همه چیز را به هم نریزی... شاید آن روز من دلم لک بزند برای امروز. روزی خواهد رسید که من حسرت امشبهایی را بخورم که چای نخورده و با سردرد و گردن درد و با فکر خانه به هم ریخته و سوپ و بازی و... به خواب میروم...شاید روزی آغوشم درد بگیرد، این روزهادارد از من یک مادر به شدت بغلی میسازد
البته اونقدرام رابطه عمیقی نداشتیم فقط از اب منی که شک کردم به واژنم برخورد کرده باشه نگران شدم اصلا ...

اوه ولش کن هیچی نیست دفعه دیگ حواست باشه نزدیک واژن نریزه

فرزندم،ازملالتهای این روزهای مادری ام برایت میگویم از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که  اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر نق میزنی تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها  فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را میبینم که سوپت را نمیخوری و کلافه میشوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز میکنم و شب با خانه ای منفجر شده و اعصابی خراب به خواب میروم. روزها میگذرد که یک فرصت برای خلوت و استراحت  پیدا نمیکنم و باز هم به کارهای مانده ام نمیرسم.امشب یک دل سیر گریه کردم. امشب با همین فکر ها تو را در آعوش کشیدم و خدا را شکرکردم و به روزها وسالهای پیش رو فکر کردم و غصه مبهمی قلبم را فشرد...تو روزی آنقدر بزرگ خواهی شد که دیگر در آغوش من جا نمیشوی و آنقدر پاهایت قوت خواهد گرفت که قدم قدم از من دور میشوی و من مینشینم و نگاه میکنم و آه... روزگاری باید با خودم خلوت کنم و ساعتها را بشمارم تا  تو از راه بیایی و من یک فنجان چای تازه دم برایت بیاورم و به حرفهایت با جان گوش بسپرم تا چای از دهن بیفتد. روزی میرسد که از این اتاق به آن اتاق بروم و خانه ای را که تو در آن نیستی تمیز کنم. و خانه ای که برق میزند و روزها تمیز میماند، بزرگ شدن تو را بیرحمانه به چشمم بیآورد. روزی    خواهد رسید که تو بزرگ میشوی، شاید آن روز دیگر جیغ نزنی، بلند نخندی، همه چیز را به هم نریزی... شاید آن روز من دلم لک بزند برای امروز. روزی خواهد رسید که من حسرت امشبهایی را بخورم که چای نخورده و با سردرد و گردن درد و با فکر خانه به هم ریخته و سوپ و بازی و... به خواب میروم...شاید روزی آغوشم درد بگیرد، این روزهادارد از من یک مادر به شدت بغلی میسازد
ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2827
2791
2779
2792
داغ ترین های تاپیک های امروز