گاهی برای چند لحظه یا چند دقیقه غم عالم و دل تنگی زیادی وجود آدمو میگیره،. زیاد طول نمیکشه که این حس تمام میشه، عین ظرف آب که داخلش خاکشیر میریزیم. یکم که بگذره ته نشین میشه. اون حس گذراست. اما بعد که آروم شد و ته نشین شد اون چیزی که میمونه واقعیه. و نمیدونی با اون غم و دلتنگی واقعی چکار کنی،،،،
تا دوباره یجایی یه اتفاقی بیوفته عین دونه های خاکشیر که میان بالا اون احساسات بیاد یه دوری تو ذهنت بزنه و باز ته نشین بشه. و این چرخه هی ادامه داره. شاید ماه ها شاید سالها،،،
