از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده: پس از گذاشتن دست بر جاى درد سوره هاى حمد و توحید و قدر و این آیه مبارکه را بر آن بخواند:
(وَ تَرىَ الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً
و مى بینى کوه ها را درحالى که آنها را بى حرکت مى پندارى،
وَ هِىَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ صُنْعَ اللَّهِ
و حال آنکه مى گذرند همانند گذر ابرها، کار خداست،
الَّذى اَتْقَنَ کُلَّ شَیْئٍ اِنَّهُ خَبیرٌ بِما تَفْعَلُونَ)