بار ها شوهرمو عصبی کردم منو زده، ( اینطوری ک قهر کرده منم گفتم این قهر نداره توضیح دادم نیتم خیر بود قصد بدی نداشتم و اون گف توضیح نمیخوام منم ادامہ دادم تهش ب زدن کشید)
یه بار ک اومده بودم خونه بابام قهر اومد دنبالم
بخاطرش حتی روی پدرم وایسادم
پدری ک برام هیچی کم نذاشتہ بود
دستش رو گرفتم گفتم نههہ شوهرم بگہ نمیزنم یعنی نمیزنم رفتم باهاش
ولی زد
فرصت دادم
باز زد
باز فرصت دادم
باز زد
این گناه نیس؟؟
منم گناه کردم، خیل قبل تر هم پشیمون شدم میدونمم اشتباهہ پا فشاری هم نکردم شرمندهش شدم (از اون فیلمای بد دیدم) اونم فهمید
چطور دلش اومد حداقل یہ فرصتم نده بہ من!! ب منی ک این همہ فرصت دادم بهش پاش وایسادم، عذاب وجدان نگرفت!؟
مستقیم بگہ طلاق!! آیااین دلیل میشہ واسہ طلاق؟
