سلام ، ( پروفمو هرکاری کردم عوض نشد ) ، منو دوست دخترم چندین ساله باهمیم البته سنیم نداریم ۱۶.۱۷ سال اینطوریا.
اون بچه تره و هنوز به پختگی و بلوغ کامل نرسیده ، خلاصه خیلی خیلی وابستشم و اگه مثلا یه روز پیام نده و.. دلم هزارجا میره. اونم خیلی منو دوسم داره . ولی وابسته نیست به اندازه ی من ، چیکار کنم اونم اونطوری که من وابستشم وابستم بشه؟ بازم تاکید میکنم ، خیلی میخوادم و از هرکسی براش عزیزترم حتی خانوادش ، ولی خب وابسته نیسسست!.. چه راهکاری پیشنهاد میدین؟!.
وای هنو بو شیر ازتون میاد
خودتم بچه ای
نمیدونم چرا انتظار داری مثل خودت وابسته بشه ؟
وابسته نشه بهتره شما پسرا بی اعتبارین تا میفهمین دختره وابستتون شده ولش میکنین
ولی من عاشقشم.
سال های زیادی کنار هم بودیم تقریبا از بچگی ، بخاطرش همه کاری کردم ، تو روی خانوادم وایسادم ، خودمو جلو خانوادش کوچیک کردم ، بعد فوت مادرش همه جوره هواشو داشتم ، اونو مثل دختر خودم میبینم بعد از اون اتفاق ، و خلاصه واقعا ترس از دست دادنشم خیلی دارم ، اون نا امیده برای اینده و ازدواج ، چون خاهراش همش در گوشش میخونن ک همه چی ب قسمته و دست انسان نیست ، ولی به نظرم این دیدگاه اشتباهه ، وقتی دونفر بخان و تلاش کنن هیچ چیزی غیرممکن نیست.!
نمیدونم واقعا ، یسری هولا باعث شدن ک شما این دیدگاهو نسبت به ما داشته باشین ، ولی یه پسر وقتی واقعا عاشق بشه ، تاکیید میکنم ! ، (عاشق) بشه ، جونشم برا طرف مقابلش میده ، همه کاری برای خوشحالی و حال خوبش میکنه ، و مهم تر از همه به اون دختر نگاه جنسی نداره ، اگرم داشته باشه اولویتش نیست ، تمام هدف اون پسر میشه خوشحالی طرف مقابلش و حال خوبش.
