اوتیسم سطح یک

اسی میشه علائمش رو بگی

علایمش چیان چندسالشه؟

سلام عزیزم، کاملاً درک میکنم الان چی میگذره برات... شنیدن یا مواجه شدن با تشخیص اوتیسم برای بچه، برای خیلی از مامانها شوک و انکار به همراه داره و این واکنش کاملاً طبیعی هست.

در مورد سوالت: بله، تشخیص اوتیسم (خصوصاً نوع خفیف یا مرزی) در بعضی موارد در ارزیابیهای اولیه ممکنه نیاز به بازبینی داشته باشه، چون تشخیص معمولاً بر اساس مشاهده رفتار، شرح حال، و در بعضی موارد ارزیابیهای تکمیلی در طول زمان انجام میشه. به همین خاطر بعضی بچهها بعد از مدتی پیگیری مجدد، تشخیصشون تأیید یا اصلاح میشه. اما نکته مهم اینه که به جای اینکه فقط دنبال «اشتباه بودن تشخیص» باشیم، بهتره ارزیابی دقیقتر و پیگیری منظم انجام بشه؛ چون حتی اگر کودک در طیف اوتیسم هم نباشه، بعضی تأخیرهای رشدی یا مشکلات گفتار و ارتباط هم نیاز به مداخله زودهنگام دارن و کمک گرفتن زودتر همیشه به نفع بچه است. اینکه الان حالتون بده و نمیتونید قبول کنید، قابل درکه. خیلی از والدین در ابتدا وارد مرحله انکار میشن. اما شما تنها نیستید و این مسیر با پیگیری درست، حمایت و مداخلات مناسب قابل مدیریت و بهبود هست.

پیشنهاد میکنم اگر شک دارید، حتماً یک ارزیابی دوم از یک متخصص رشد کودک یا روانپزشک/روانشناس کودک دیگه هم بگیرید تا با خیال راحتتری تصمیم بگیرید. همزمان هم اگر تشخیص تأیید شد، شروع مداخله رو عقب نندازید، چون «زود اقدام کردن» مهمترین عامل کمک به پیشرفت کودک هست

اها دختر داداشم ۸ سالشه یکم لکنت زبان داره

و بشدت خرابکاری میکنه ی جا بند نیست

تعادل نداره ..تو مدرسه فقط ازرو تصاویر میتونه بفهمه

خیلی کم بلده بخونه بنویسه

عادی نیست مثل بقیه

زنده باشید جان ، در واقع به واسطهی رشتهام خیلی از مادرهارو دیدم که شرایطی مثل شما داشتن حتی توسط دکترهای مطرحی هم ویزیت شدن ولی در نهایت تشخیص درست نبود

حتی دیدم به کودکان نابغه هم این لیبل ها زده شده بود

الان که این کامنتتون رو دیدم واقعا تعجب کردم چطور به بچتون تشخیص اوتیسم دادن

دخترعمه ی من تا چهارسالگی ابدا به حرف نیومد ، بعد تازه شروع به حرف زدن کرد ، و کاملا سالم و سلامت و عادی زندگی کرد

دختر همسایمون هم همینطور ، حتی کلمات ساده هم نمیگفت ولی الان کاملا نرماله