زخم های ساکت

بعضی شبها آدم دلش نمیگیرد؛ انگار یک تکه از خودش را گم میکند. میخندد، حرف میزند، زندگی میکند، اما تهِ دلش چیزی آرامآرام خاموش میشود. بدترین دردها هم همانهاییاند که هیچکس نمیبیند... فقط میمانند و هر شب، بیصدا سراغت را میگیرند.