دلم شکسته

من آدم حسودی نیستم اتفاقا اول برای دیگران دعا می کنم بعد برای خودم ، ولی یه وقتایی انقدر دلم از تنهاییم میگیره میگم خدایا تا کی می خوای امتحانم کنی ، اخه هر خواستگاری میا. جور نمیشه ، آخه چرا ، نمی دونم سوریه، طلسمیه یا همزاد ، یه چیزی انگار مانع ایجاد میکنه همش ، خب منکه تا الان که نزدیک ۳۲ هستم با پسری دوست نبودم خب همش دلم می خواس با همسرم مثل دوست و رفیق صمیمی باشم ، حتی با کسی دوس نمیشم ک به همسر آیندم خیانت نشه ، منکه همچین تفکری داشتم حقم نبود ، اخه یا خیلی مذهبی میاد یا خیلی غیر مذهبی و اهل مشروب و اینا ، منکه حد وسطم تنها موندم ، شما راهکار قرانی چیزی سراغ دارین؟ هر چند که دیگه با خدا قهر کردم و نماز و قران نمی خونم ولی باز دوس دارم برم سمتش