ما اکثر وقت هایی که داریم شخصیت یک نفر رو نقد و تحلیل میکنیم در واقع تیکه هایی از وجود خودمون رو (واسه اون حالا رفتار یا طرز تفکری از اون فرد که داریم نقد میکنیم) توی اون فرد دیدیم و دقیقا میایم بازتاب ذهنی خودمون از اون رفتار یا تفکر رو بازگو میکنیم
و من نمیدونم این کار درسته یا نه ...
مثلا اون روز خواهر من به دوستش گفت تو خیلی اطلاعات داری و این خیلی ترسناکه و من ازت میترسم و من خودمو توی وجود خواهرم دیدم و فهمیدم خواهرم از اطلاعات زیاد دوستش نمیترسه بلکه فقط از اینکه توی بحث کردن با دوستش (به خاطر اطلاعات زیاد دوستش) کم بیاره میترسه و این خود من بودم و اون لحظه حس کردم خواهرمم دقیقا همین بود
اما نمیدونم درست فکر کردم یا نه ...
حتی نمیدونم این چیزی که گفتم توی ذهن همه برقراره یا نه...
