خجالتیا بیاین🫠😂

واییییی😂😂😂

من انقد خجالتی بودم که میترسیدم برم مدرسه به زور میرفتم

من بچه بودم رفتیم خونه فامیل روم نشد برم دستشویی چون شلوغ بود خواستم برم توی حیاط یهو توی راه پله خودمو خیس کردم

جالبه من تا اخر دبیرستان اینجوری بودم واقعا سخته خجالتی بودنم

من الان هم خجالتی هستم تا مهمون میاد میرم تو اتاق یا نمی تونم از حقم دفاع کنم اینقدر خجالتی هستم که تا الان ازدواج هم نکردم به خدا قسم

ریشه ی خجالتی بودن بر میگرده به ترس از قضاوت اجتماعی منم همیشه اینطوری بودم بعد تازه صورتمم قرمز میشد،جایی میرفتم به جز سلام هیچی نمیگفتم یا اگه چیزی میگفتن فقط میخندیدم🥲😅😂

میدونی منم همین بودم همش با خودم درگیر بودم مخصوصا تو سلام کردن انگار میخواستن جونمو بگیرن ولی به خودم اومدم دیدم اصلا اینطوری نیست کسی اصلا واسش مهم نیست من کیم یا چطوریم همه ی اینا برمیگرده به دوران بچگی ما چون من خودم همیشه اینطوری بودم که اگه حرفی میزدم کسی از اعضای خانواده توجه نمیکرد یا دائما مسخره ام میکردن، ازم ایراد میگرفتن اینا همش باعث میشد من احساس کمبود داشته باشم فکر میکردم اگر حرفی بزنم بقیه الان مسخره ام میکنن ولی مهربونم اصلا اینطوری نیست آدمای الان درگیر خودشونن اصلا واسشون مهم نیست کی چجوریه

گل قشنگم برای اینکه درست بشی اول باید ترست رو بشکنی

باید خودتو توی موقعیتایی که ازشون فرار میکنی قرار بدی تا درست بشی❤️

من مطمئنم تو از اون دخترای فوق العاده خوش صحبتی هستی که آدم از حرف زدن باهاشون لذت میبره فقط باید این ریشه ی خجالتی بودنت رو بسوزونی،باید ترست رو بشکنی جان دلم💝

ممنونم عزیز دلم،تو هم همین طور،وجود خودت بزرگترین مهربونیه💚

جان دلم منم همین طوری بودم دقیقا.

ریشه ی اصلی این چالش اصلا این نیست که حرفی نداری بلکه اینه که خیلی زیاد خودتو کنترل میکنی یعنی مثلا وقتی توی جمع آدمایی قرار میگیری که به نسبت باقی اطرافیانت بینتون صمیمیت بیشتری وجود داره بصورت ناخودآگاه خیالت راحته که قضاوت نمیشی یعنی دیگه اون ترس از قضاوت اجتماعی رو نداری برای همین مهربونم خیلی قشنگ میتونی صحبت کنی اما توی جمعهای دیگه،مغزت مدام داره حرفهای تو رو چک میکنه مثلا این حرف خوبه؟ الان اگر فلان چیز رو بگم مسخرهام میکنن؟یعنی این سانسور کردنِ بیش از حد باعث میشه قبل از اینکه بخوای چیزی بگی تو مغزت حذف بشه و کلاً یادت بره چی میخواستی بگی و این باعث میشه دچار یه جور وسواس و کمالگرایی بشی که در نهایت منجر به سکوت میشه حالا کاری که باید بکنی اینه که با این حس کمالگرایی وجودت بجنگی یعنی خیلی به خودت سخت نگیر اجازه بده حرفهای معمولی و ساده هم بگی که اگر این کار رو بکنی به جان خودم خودتم متوجه میشی که چقدر خوش صحبتی و اینکه اگه نمیدونی چی بگی، فقط سوال بپرس.از بقیه بپرس چه خبره یا نظرشون در مورد فلان چیز چیه. اینطوری تمرکز از روی تو برداشته میشه و بحث ادامه پیدا میکنه.

و اینم همیشه بخاطر بسپار که بقیه معمولاً اونقدرها که تو فکر میکنی به حرفهای تو دقت نمیکنن و هر کسی درگیر فکر و دنیای خودشه به خودت اجازه بده که معمولی باشی اونوقت کمکم راحتیِ حرف زدنت هم برمیگرده بهترینم💜

اینم یه چالشه فوق العاده کوچیکه که خیلی راحت حل میشه فقط کافیه که خودت بخوای قشنگ ترینم🤍