ما سوختیم بیتو در این دشت شعرسوز
ما باختیم قافیه را بیتو بارها
وقتی چو آفتاب، قدم میزنی به دشت
سر میکشند نام تو را سبزهزارها
غیر از تو ای مسافر شرقی، که میدمد
روح امید در دل امیدوارها
وقتی تو نیستی و نفس میکشم هنوز
میگیرد آسمان دلم را غبارها
سر میزنی و میشکند این شب سیاه
«از یک خروش یا رب شبزندهدارها»
