امام على عليه السلام :
وَ ايمُ اللّه ِ ـ يَمينا أستَثني فيها بمَشيئَةِ اللّه ِ ـ
لَأرُوضَنَّ نَفسي رِياضَةً تَهِشُّ مَعَها إلَى القُرصِ إذا قَدَرَت علَيهِ مَطعوما و تَقنَعُ بالمِلحِ مَأدُوما
به خدا سوگند ـ سوگندى كه در آن مشيّت خدا را مستثنى مى كنم ـ
نفْس خود را چنان رياضت و پرورش دهم كه چون به گِرده نانى، دست يابد، شاد گردد و به نانخورش نمك بسازد.
( نهج البلاغة: الكتاب ۴۵ )
